دل تا ز صبا شنید افسانه دوست از سینه هوا گرفت زی خانه دوست تا شمع بلندش به افق روشن شد جان پر نکشید جز به پروانه دوست زان خانه که خون عاشقان می ریزد رفتیم برادران به کاشانه دوست اندوه نهفته از نگاه دشمن گفتیم که سر نهیم بر شانه دوست زنجیر میاورید و تهمت مزنیدبس باد بگویید که : دیوانه دوستپیمانه همان...

بس شنیدم داستان بی کسی بـس شنیدم قصه دلواپسی قصه عشـق از زبان هر کسی گفته اند از نی حکایتهابسی حال از من بشنو این افسانه را داسـتان این دل دیوانـه را چشمهایش بویی از نیرنگ داشت دل دریغا ! سینه ای از سنگ داشت با دلـم انگار قـصد جنگ داشت گویـی از با من نشستن ننگ داشت عاشقم من، قصد هیچ انکار نیس...

بس شنیدم داستان بی کسی / بس شنیدم قصه دلواپسیقصه عشق از زبان هر کسی / گفته اند از نی حکایت ها بسیحال بشنو از من این افسانه را / داستان این دل دیوانه راچشم هایش بویی از نیرنگ داشت / دل دریغا، سینه ای از سنگ داشتبا دلم انگار قصد جنگ داشت / گویی از با من نشستن ننگ داشتعاشقم من، عاشقم من بحث هیچ انکار ن...

تنهاست .... در پی عاقبتش می گردد و با خاطره گذشته ی شیرینش قهوه تلخش را می نوشد ... بر فنجان شیشه ای در دستش چهره معکوسش پیداست .... چند وقتیست که از سردی و گرمی روابط به یکباره ترک برداشته و میلرزد .... در اتاق خالی ٬ ساعت هم می خوابد ... اتاق خالی و بی رنگ است .. رنگش را چندین سال پیش در کوچه های ...

دیگر نمی توانم دیگر نمی توانم بر انکار عشق بکوشم دیگر نمی توانم همه درد عشق را تنها بر شانه هایم حمل کنم دیگر نمی توانم بر زبانم مهر سکوت نهم. چگونه می توان تا ابد در سینه آتش داشت و دود آن بر آسمان نرود؟ چگونه می توان مرغ آتش خوار عشق را بند زد؟ مرای دیگر یارای آن نیست که ابرهای سنگین را از باریدن...

  ساحل گفت:پیراهنی دارم از شن و ماسهو گردنبندی از صدف و گوش ماهیدلم میخواهد هر روز صبح با نگاه خورشید آغاز شوم و با غروب خورشید به خواب روممن نمی خواهم کاغذی باشم برای دریاتا هر وقت که دلش خواستاحساسش را با شن و ماسه روی آن بنویسد....اما... همیشه در کنار دریا می مانم و دوست دارم کهامواج دریا باز ه...